Strona główna
opoka.org.pl
2022-05-13 09:10
Biuro Duszpasterstwa Emigracji Polskiej

Orędzie papieskie na 108. Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy

Obecność migrantów i uchodźców stanowi wielkie wyzwanie, ale także okazję do rozwoju kulturowego i duchowego wszystkich. Dzięki nim mamy możliwość lepszego poznania świata i piękna jego różnorodności – napisał papież Franciszek w orędziu na 108. Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy, który przeżywać będziemy w niedzielę 25 września pod hasłem: „Budować przyszłość z migrantami i uchodźcami”.

Autor/źródło: Autor: episkopat.pl

„Tegoroczne orędzie będziemy w sposób szczególny odczytywać w kontekście tego, co się dzieje w Polsce ze względu na wojnę na Ukrainie” – podkreśla o. Jacek Gniadek SVD, konsultor Rady ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek KEP, dyrektor Werbistowskiego Centrum Migranta Fu Shenfu. „Przekaz tego orędzia jest uniwersalny. Zwłaszcza pierwszy punkt, w którym Ojciec Święty mówi o osobistym zaangażowaniu w budowanie razem z migrantami i uchodźcami Królestwa Bożego, nowego Jeruzalem” – powiedział, prezentując opublikowane 12 maja orędzie. Dodał, że w Polsce to zaangażowanie jest realizowane właśnie poprzez przyjmowanie uchodźców z Ukrainy i udzielanie im pomocy.

Episkopat News - O. Jacek Gniadek SVD o papieskim orędziu na Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy

Episkopat News - O. Jacek Gniadek SVD: Orędzie podkreśla duchowy aspekt wyzwania jakim są uchodźcy i migranci

Za: BP KEP

Publikujemy pełny tekst orędzia:

ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO NA 108. ŚWIATOWY DZIEŃ MIGRANTA I UCHODŹCY (8 maja 2022 r.)

Budować przyszłość z migrantami i uchodźcami

„Nie mamy tutaj trwałego miasta, ale szukamy tego, które ma przyjść” (Hbr 13, 14).

Drodzy bracia i siostry!

Ostatecznym sensem naszej „wędrówki” na tym świecie jest poszukiwanie prawdziwej ojczyzny, królestwa Bożego zainagurowanego przez Jezusa Chrystusa, które znajdzie swoje pełne urzeczywistnienie, gdy On powróci w chwale. Jego królestwo nie jest jeszcze spełnione, ale jest już obecne w tych, którzy przyjęli zbawienie. „Królestwo Boże jest w nas. Choć jest jeszcze eschatologiczne, jest przyszłością świata, ludzkości, to jednocześnie jest w nas”[1].

Przyszłe miasto jest „zbudowane na silnych fundamentach, którego architektem i budowniczym jest sam Bóg” (Hbr 11, 10). Jego projekt przewiduje intensywne dzieło budowania, w którym wszyscy musimy czuć się zaangażowani osobiście. Jest to skrupulatna praca nad osobistym nawróceniem i przemianą rzeczywistości tak, aby coraz bardziej odpowiadała Bożemu zamysłowi. Dramaty historii przypominają nam, jak jest jeszcze odległe osiągnięcie naszej mety – Nowego Jeruzalem, „przybytku Boga z ludźmi” (Ap 21, 3). Nie powinniśmy jednak tracić ducha z tego powodu. W świetle tego, czego nauczyliśmy się w okresie niedawnych trudności, jesteśmy wezwani do odnowienia naszego zaangażowania w budowanie przyszłości bardziej zgodnej z planem Bożym, świata, w którym wszyscy mogli by żyć w pokoju i godności.

„Oczekujemy jednak nowego nieba i nowej ziemi, w których będzie mieszkała sprawiedliwość” (2 P 3, 13). Sprawiedliwość jest jednym z elementów konstytutywnych królestwa Boga. W codziennym poszukiwaniu Jego woli należy ją budować z cierpliwością, ofiarnością i determinacją, aby wszyscy, którzy łakną i pragną, mogli być nasyceni (por. Mt 5, 6). Sprawiedliwość królestwa należy rozumieć jako realizację Bożego ładu, Jego harmonijnego zamysłu, gdzie w Chrystusie, który umarł i zmartwychwstał całe stworzenie jest znowu „czymś dobrym”, a ludzkość „czymś bardzo dobrym” (por. Rdz 1, 1-31). Aby jednak mogła zapanować ta cudowna harmonia, musimy przyjąć zbawienie Chrystusa, Jego Ewangelię miłości, aby zostały wyeliminowane nierówności i dyskryminacje w obecnym świecie.

Nikt nie może być wykluczony. Jego zamysł jest zasadniczo inkluzyjny i stawia w centrum mieszkańców peryferii egzystencjalnych. Jest wśród nich wielu migrantów i uchodźców, osób przesiedlonych i ofiar handlu ludźmi. Budowanie królestwa Bożego odbywa się z nimi, ponieważ bez nich nie byłoby to królestwo, którego pragnie Bóg. Włączenie osób najsłabszych to warunek konieczny, by uzyskać w nim pełnego obywatelstwa. Pan bowiem mówi: „Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata! Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; 36 byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie” (Mt 25, 34-36).

Budować przyszłość z migrantami i uchodźcami oznacza także uznać i docenić to, co każdy z nich może wnieść do procesu budowania. Podoba mi się podejście do zjawiska migracji, które jest zawarte w proroczej wizji Izajasza, gdzie cudzoziemcy nie są przedstawieni jako najeźdźcy i niszczyciele, lecz jako ochotni robotnicy odbudowujący mury nowego Jeruzalem, Jeruzalem otwartego dla wszystkich narodów (por. Iz 60, 10-11).

W tym samym proroctwie przybycie cudzoziemców jest przedstawione jako źródło ubogacenia: „do ciebie napłyną bogactwa zamorskie, zasoby narodów przyjdą ku tobie” (60, 5). Historia uczy nas, że wkład migrantów i uchodźców miał fundamentalne znaczenie dla rozwoju społecznego i gospodarczego naszych społeczeństw. I tak jest po dziś dzień. Ich praca, zdolność do poświęceń, młodość i entuzjazm ubogacają wspólnoty, które ich przyjmują. Jednak wkład ten mógłby być o wiele większy, gdyby był dowartościowany i wspierany przez ukierunkowane programy. Idzie o ogromny potencjał, gotowy do wyrażenia się, jeśli tylko da się jemu szansę.

Mieszkańcy nowego Jeruzalem – prorokuje ponownie Izajasz – zawsze będą mieli szeroko otwarte bramy miasta, aby obcy mogli wejść ze swoimi darami: „Twe bramy zawsze stać będą otworem, nie zamkną się we dnie ni w nocy, by wpuszczać do środka bogactwo narodów” (60, 11). Obecność migrantów i uchodźców stanowi wielkie wyzwanie, ale także okazję do rozwoju kulturowego i duchowego wszystkich. Dzięki nim mamy możliwość lepszego poznania świata i piękna jego różnorodności. Możemy dojrzewać w człowieczeństwie i budować razem większe „my”. We wzajemnej otwartości powstają przestrzenie do owocnego zestawienia różnych wizji i tradycji, które otwierają umysł na nowe perspektywy. Odkrywamy też bogactwo zawarte w nieznanych nam religiach i duchowościach, a to pobudza nas do pogłębiania własnych przekonań.

W Jerozolimie narodów świątynia Pańska staje się piękniejsza dzięki ofiarom, które docierają z obcych krajów: „Wszystkie stada Kedaru zbiorą się przy tobie, barany Nebajotu staną na twe usługi: podążą, by je przyjęto na moim ołtarzu, tak iż uświetnię dom mojej chwały” (60,7). W tej perspektywie przybycie katolickich migrantów i uchodźców daje nową energię życiu kościelnemu wspólnot, które ich przyjmują. Często wnoszą oni ożywczą dynamikę i animują tętniące życiem celebracje. Dzielenie się różnymi sposobami wyrażania wiary i pobożności stanowi uprzywilejowaną okazję do pełniejszego przeżywania katolickości Ludu Bożego.

Drodzy bracia i siostry, a zwłaszcza wy, młodzi! Jeśli chcemy współpracować z naszym Ojcem Niebieskim w budowaniu przyszłości, czyńmy to razem z naszymi braćmi i siostrami migrantami i uchodźcami. Budujmy ją już dziś! Ponieważ przyszłość zaczyna się dzisiaj i zaczyna się od każdego z nas. Nie możemy pozostawić przyszłym pokoleniom odpowiedzialności za decyzje, które trzeba podjąć już teraz, aby zrealizował się Boży plan dla świata i nastało Jego królestwo sprawiedliwości, braterstwa i pokoju.

W Rzymie, u św. Jana na Lateranie, 9 maja 2022 r.

Modlitwa

Panie, spraw byśmy nieśli nadzieję, aby tam, gdzie panuje ciemność, zapanowało Twoje światło, a tam, gdzie jest rezygnacja, niech odrodzi się zaufanie w przyszłość.

Panie, uczyń nas narzędziami Twojej sprawiedliwości, aby tam, gdzie panuje wykluczenie, rozkwitało braterstwo, a tam, gdzie jest chciwość, rozkwitało dzielenie się z innymi.

Panie, uczyń nas budowniczymi Twojego królestwa Razem z migrantami i uchodźcami i ze wszystkimi mieszkańcami peryferii.

Panie, spraw, abyśmy wszyscy nauczyli się jak pięknie jest żyć, jako bracia i siostry. Amen.

Więcej ważnych i ciekawych artykułów na stronie opoka.org.pl →


Podziel się tym materiałem z innymi:



Polecamy
2022-04-29 16:19:48
miniaturka

Jan Paweł II - O Polonii i Emigracji

Papież Jan Paweł II podczas swoich podróży apostolskich spotykał się z Polonią i emigracją polską. Miało to miejsce w 45 krajach na różnych kontynentach. Ponadto tego rodzaju spotkania również często odbywały się w Rzymie. Podczas każdego z nich papież wygłaszał przemówienie, w którym poruszał sprawy istotne dla słuchaczy. Jego przemówienia (jest ich w sumie ponad 70), zawierają niezwykły i wciąż aktualny, ideowy program dla Polonii i emigracji polskiej.
2022-05-01 10:12:35
miniaturka

Europejskie spotkanie katechetyczne – Malta

W ramach Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE), w dniach 28 do 30 kwietnia ma Malcie dobyło się spotkanie poświęcone współczesnym wyzwaniom katechetycznym
2022-05-07 09:13:38
miniaturka

Szkolenie dla dyrektorów specjalnych ośrodków wychowawczych

Zagadnieniu seksualności dzieci i młodzieży poświęcony będzie wykład dr. Marka Babika dla dyrektorów specjalnych ośrodków wychowawczych. W spotkaniu wezmą udział przedstawiciele Biura Delegata KEP i Fundacji Świętego Józefa KEP.
2022-05-13 15:43:49
miniaturka

Warsztaty dla delegatów w Gnieźnie

W poniedziałek 16 maja z uczestnikami spotka się abp Wojciech Polak, Prymas Polski i Delegat KEP ds. ochrony dzieci i młodzieży.
2022-05-18 10:17:23
miniaturka

Obchody Dnia Polonii i Miesiąca Polskiego Dziedzictwa w Islandii

15 maja odbyły się w stolicy Islandii Reykjaviku obchody Dnia Polonii i Polaków za Granicą. Na uroczystości udali się przedstawiciele prezydenta, rządu i parlamentu, a także a także przedstawiciele środowisk duchownych, akademickich i opiniotwórczych. Kilkugodzinny pobyt na Islandii zawierał bardzo bogaty program. Polska delegacja spotkała się w ambasadzie RP z Polakami mieszkającymi na Islandii. Centralnym punktem dnia była Msza św. w katedrze pw. Chrystusa Króla w Reykjaviku. Eucharystii przewodniczył pochodzący ze Słowacji bp David Tencer OFMCap.
2022-05-19 12:28:18
miniaturka

Wychowanie do służby a katecheza

Ogólnopolska Konferencja naukowa zatytułowana „Wychowanie do służby a katecheza”, zorganizowana przez Naukowe Koło Katechetyków UKSW odbyła się 18 maja 2022 r.